First Conditional

Podstawowa konstrukcja: If + Present Simple, will + bezokolicznik. Warunek (if-clause) jest w Present Simple, mimo że mówimy o przyszłości — "will" pojawia się tylko w drugiej części.

• If it rains, I will stay home.

  Jeśli będzie padać, zostanę w domu.

• I will stay home if it rains.

  Zostanę w domu, jeśli będzie padać.

• She will pass the exam if she studies hard.

  Ona zda egzamin, jeśli będzie ciężko się uczyć.

• If you call me, I will help you.

  Jeśli do mnie zadzwonisz, pomogę ci.

• If we hurry, we will catch the train.

  Jeśli się pospieszymy, złapiemy pociąg.

• They will be happy if you come.

  Będą szczęśliwi, jeśli przyjdziesz.

Przeczenie może pojawić się w warunku, w skutku, albo w obu częściach jednocześnie.

• If it doesn't rain, we will go for a walk.

  Jeśli nie będzie padać, pójdziemy na spacer.

• I won't come if I'm busy.

  Nie przyjdę, jeśli będę zajęty.

• If you don't hurry, you will miss the bus.

  Jeśli się nie pospieszysz, spóźnisz się na autobus.

• She won't pass if she doesn't study.

  Ona nie zda, jeśli nie będzie się uczyć.

Pytania tworzymy, przenosząc "will" przed podmiot — warunek (if-clause) zostaje bez zmian, w Present Simple.

• What will you do if it rains?

  Co zrobisz, jeśli będzie padać?

• Will you help me if I ask?

  Czy pomożesz mi, jeśli poproszę?

• Will she come if we invite her?

  Czy ona przyjdzie, jeśli ją zaprosimy?

• What will happen if we lose?

  Co się stanie, jeśli przegramy?

Na pytania Yes/No odpowiadamy krótko, tak jak przy zwykłym "will": Yes, I will. / No, I won't.

• Will you help me if I ask?

  Czy pomożesz mi, jeśli poproszę?

• Yes, I will.

  Tak.

• No, I won't.

  Nie.

First Conditional opisuje realne, możliwe warunki dotyczące przyszłości i ich prawdopodobne skutki — sytuacja naprawdę może się wydarzyć.

• If I have time tomorrow, I'll visit you.

  Jeśli będę miał jutro czas, odwiedzę cię.

• If she finishes early, she will call us.

  Jeśli skończy wcześniej, zadzwoni do nas.

• If we don't leave now, we'll be late.

  Jeśli nie wyjdziemy teraz, spóźnimy się.

First Conditional często pojawia się w radach i ostrzeżeniach — pokazuje, co się stanie, jeśli ktoś coś zrobi albo nie zrobi.

• If you don't hurry, you will miss the bus.

  Jeśli się nie pospieszysz, spóźnisz się na autobus.

• If you touch that, you'll get burned.

  Jeśli tego dotkniesz, poparzysz się.

• You'll feel better if you get some rest.

  Poczujesz się lepiej, jeśli trochę odpoczniesz.

Zamiast "will" w drugiej części możemy użyć innych czasowników modalnych (can, may, should) albo trybu rozkazującego, kiedy skutek jest mniej pewny albo to polecenie.

• If it rains, we can stay inside.

  Jeśli będzie padać, możemy zostać w środku.

• If you finish early, you may leave.

  Jeśli skończysz wcześniej, możesz wyjść.

• If it rains, take an umbrella.

  Jeśli będzie padać, weź parasol.

• If you study hard, you should pass.

  Jeśli będziesz ciężko się uczyć, powinieneś zdać.

"Unless" znaczy "jeśli nie" — zastępuje "if not". Po "unless" nie dodajemy dodatkowego przeczenia.

• Unless you hurry, you'll be late.

  Jeśli się nie pospieszysz, spóźnisz się.

• I won't go unless you come with me.

  Nie pójdę, jeśli nie pójdziesz ze mną.

• Unless it rains, we'll have the picnic outside.

  Jeśli nie będzie padać, zorganizujemy piknik na zewnątrz.